Η απουσία

 

Η απουσία είναι σαν μια βαριά αρχοντική πόρτα
επιβλητική και άκαμπτη.
Εμφανίζεται μπροστά σου και προσδιορίζει το δρόμο σου
δεν μπορείς να την αγνοήσεις
δεν μπορείς να την προσπεράσεις
δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω
πρέπει να την αντιμετωπίσεις.
Στην αρχή θα την αρνηθείς
σύντομα όμως θα αποδεχτείς την ύπαρξη της.
Μετά ίσως, κρυφτείς πίσω της
πιο πολύ για να κουρνιάσεις,
το βάρος της, την ίδια στιγμή που σε φοβίζει
την ίδια στιγμή σου προσφέρει ασφάλεια.
‘’Βρήκα ένα τόπο’’ θα σκεφτείς.
Όμως η πόρτα δεν είναι τόπος και δεν μπορείς να ζεις συνεχώς πίσω της.
Θα το καταλάβεις
όταν με την πλάτη θα σύρεσαι επάνω της.
Μισή απώλεια
μισή εσύ.
Και ύστερα θα μάθεις πως η πόρτα δεν είναι εκεί για να σου κόψει το δρόμο.
Βρέθηκε στο δρόμο σου για να σε διδάξει:
να μην φοβάσαι να ανοίγεις πόρτες που δεν ξέρεις που οδηγούν,
πως ότι σε τρομάζει πρέπει να το αγγίζεις,
πως η πόρτα δεν είναι προορισμός,
πως δεν θα μπορέσεις να την ξεχάσεις.
Θα μάθεις να εκτιμάς, να νιώθεις, να αγαπάς, να δίνεσαι με κάθε κύτταρο σου,
θα καταλάβεις πως όσα σου δόθηκαν πριν βρεθείς στην πόρτα, είναι πολύτιμα
και αν μάθεις να τα αποκωδικοποιείς θα δεις πως μέσα τους υπάρχουν όλα τα υλικά που χρειάζεσαι
για να συνεχίσεις τον δρόμο σου.
Δεν θα είσαι ο ίδιος/α μετά την πόρτα.
Δεν θα ήσουν εσύ χωρίς την πόρτα.
Ιωάννα Κατσιμίγα
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
iwannakk@hotmail.com




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΑΤΑΡΑΧΗ ΜΕΤΑ ΤΑ 40!

ΜΗΠΩΣ ΣΕ ΠΝΙΓΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΟΥ;

Αν είναι ανάγκη, τότε δεν είναι αγάπη